Tutaj powinien być opis

Święto Niepodległości

Kolejne rocznice Święta Odzyskania Niepodległości obchodzone już były w naszej szkole na różne sposoby: śpiewaliśmy pieśni patriotyczne, recytowaliśmy wiersze upamiętniające ludzi i miejsca związane z walką o niepodległość, przypominaliśmy ważne wydarzenia…

I w tym roku wystąpiły wszystkie te elementy, ale nadana im została inna forma. Wystawiony 12 listopada spektakl toczy się na dwóch planach czasowych: współczesny – to poranna rozmowa matki (gościnnie p.Alicja Fink – Finowicka) i córki (uczennica klasy VIb Agata Babiarska), która narzeka na codzienne obowiązki, a szczególnie na konieczność chodzenia do szkoły. Matka cierpliwie tłumaczy, że to, co teraz tak jej córkę denerwuje, kiedyś było marzeniem o wolności, ideą mobilizującą Polaków do walki o podstawowe wartości: tożsamość narodową, język, ojczystą literaturę. Mama zaczyna swą opowieść…

Akcja przenosi się do Wrześni z roku 1901. Obserwujemy strajk dzici, poznajemy ich motywy i determinację. Po chwili uczestniczymy w słynnej lekcji języka polskiego z „Syzyfowych prac” Później akcja pokazuje trudne losy pokolenia wojennego: dzieci oczekujące na tatę, który poszedł na wojnę, śpiewające na ulicy, aby zarobić na kromkę chleba.

Uczestniczymy w tajnych kompletach prowadzonych przez prof. Lorenza (do tej roli na scenę dał się zaprosić p.L.Mozga). Widzimy natychmiastową reakcję na zagrożenie ze strony okupanta: w okamgnieniu komplety przekształcają się w kurs tańca, a walca śpiewanego przez legendarną Hankę Ordonównę uczy właściciel mieszkania (na scenie p. Karol Popłoński).

Wreszcie Powstanie Warszawskie! Harcerze z Szarych Szeregów (absolwenci szkoły, drużynowi: Anna Sierocińska i Jakub Strefnel ze swoimi podwładnymi) podejmują heroiczną walkę z Niemcami…

Toczy się opowieść o dawnych latach. Mama opowiada o odzyskaniu niepodległości w 1989 roku jako konsekwencji wiary, waleczności i nadziei. Ze sceny słyszymy piękne słowa Adama Asnyka „Miejcie nadzieję”

„To była pouczająca opowieść” – mówi córka…

Scenariusz i reżyseria całości – p. Barbara Kubicka, przygotowanie poszczególnych scen –   pp. Paulina Podogrocka, Agnieszka Kaźmierczak, Karol Popłoński, Dekorację wykonała p. Anna Zielewska. Oprócz wymienionych wcześniej wykonawców na scenie wystąpiło kilkadziesiąt uczennic i uczniów naszej szkoły podstawowej i gimnazjum.

Zdjęcia – pp.Krzysztof  Boberek i Beata Szlawska