Rogów, kwalifikowany jako wieś, nie ma w zasadzie charakteru miejscowości typu wiejskiego. Położony jest na trasie kolejowej, zwanej niegdyś Koleją Warszawsko-Wiedeńską, w połowie drogi między Łodzią a Skierniewicami. Leży też przy trasie drogowej łączącej Łódź z Rawą Mazowiecką, w odległości 10 km od Brzezin i 8 km od Jeżowa. Administracyjnie przynależy do powiatu brzezińskiego w województwie łódzkim. Jest siedzibą władz gminy.

Etymologia nazwy Rogów wydaje się być oczywista i pochodzi prawdopodobnie od rogów i poroży. W średniowieczu, obszar, na którym leży Rogów byl częścią wielkiej puszczy. Władcy Mazowsza często urządzali tu polowania, zwierzynę zabierali, a rogi i poroża zostawiali miejscowym do wyrobu broni, narzędzi i biżuterii. Od używanego surowca powstała nazwa osady.

W kronikach wzmiankowany jest Rogów od przełomu XIV i XV wieku. W "Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego" z roku 1888 czytamy: "Rogów nad rzeką Mrogą, wieś, folwark, stacja drogi żelaznej warszawsko-wiedeńskiej, odległy o 90 wiorst od Warszawy, powiat brzeziński, gmina Mroga Dolna, parafia Jeżów; [...] rzeka Mroga tworzy staw o powierzchni 24 mórg". W "Herbarzu Polskim" natomiast znajdujemy następującą informację: "Olbieg z Rogowa kasztelan rawski, 1465 r. dziedzic na Rogowie Kalinie, Olszy, Rawicy, Bronowicach, Rapotach, Wągrach i Mrodze, którego potomstwo zeszło bez sukcesora płci męskiej, więc z córkami fortuna w obce domy poszła, od niektórych zostali Rogowscy. Z których Stanisław Rogowski był komornikiem u Króla Stefana. W województwie rawskiem było wiele mężów znanych tejże familii, którzy się pisali de Rogów, jako za panowania Jagiełła króla Olbiego wspomina mężem znacznym, który miejsce hetmańskie u Witolda sprawował. Wszyscy ci Rogowscy byli herbu Saszor. Legenda mówi, że: jeden z książęcego rodu mając krzywdę od brata, zdrowie mu za to odjął, za co potem był tak pokarany, że herb mu odmieniono. Nosił orła czerwonego w białym polu bez głowy: później dodano gwiazdę w miejsce głowy".

Ważnym wydarzeniem w dziejach Rogowa była akcja Organizacji Bojowej Polskiej Partii Socjalistycznej. Dnia 8 listopada 1906 roku oddział pod dowództwem Józefa Montwiłła Mireckiego przeprowadził akcję na carski pociąg pocztowy, w wyniku której zdobyto około 30 tysięcy rubli. Była to jedna z największych akcji zbrojnych tego typu w czasie rewolucji 1905-1907 roku. Brało w niej udział 36 bojowców. W świadomości mieszkańców Rogowa fakt ten utkwił tak głęboko, że w opinii powszechnej uważa się, iż akcją kierował osobiście Józef Piłsudski. Po odzyskaniu niepodległości Rogowianie wznieśli pomnik z popiersiem Marszałka, a szkołę powszechną nazwano Jego imieniem.

W 1846 roku powstała stacja Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, a w roku 1914 Niemcy wybudowali wyłącznie na potrzeby wojska linię kolei wąskotorowej ze stacją początkową w Rogowie. Po odzyskaniu niepodległości, dzięki staraniom władz powiatowych Rawy Mazowieckiej oraz okolicznej ludności zaniechano rozbiórki linii pozostawiając odcinek Rogów- Rawa Mazowiecka-Biała Rawska o długości 54 km. W latach 1922-26 kolej przebudowano. Powstały budynki stacyjne, mosty, bocznice i ładownie. W roku 1996 Rogowską Kolej Dojazdową wpisano do rejestru zabytków ówczesnego województwa skierniewickiego.

W lesie koło Rogowa znajduje się cmentarz z czasów I wojny światowej z Grobem Nieznanego Żołnierza, na którym umieszczono napis "Nieznanemu Żołnierzowi Rogowianie". Pomnik ten, znacznych rozmiarów głaz narzutowy , jest jednocześnie pomnikiem przyrody nieożywionej. Na cmentarzu tym pochowany był również uczestnik wojny obronnej 1939 roku porucznik Stanisław Żaczek oraz jego czterech nieznanych towarzyszy broni. W roku 2001 dokonano ekshumacji szczątków i ich przeniesienia na cmentarz parafialny.

Przy trasie Łódź-Rawa Mazowiecka, w majątku Rogów, dawniej należącym do rodziny Wilskich herbu Półkozic znajduje się późnoklasycystyczny pałac pochodzący z I połowy XIX wieku. Wokół niego zachowały się resztki dawnego parku.

Parafia rogowska była erygowana przez biskupa Wincentego Tymienieckiego ordynariusza Diecezji Łódzkiej 23 lutego 1923 roku. Obecną świątynię pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wzniesiono na miejscu drewnianego kościoła przeniesionego onegdaj z Koluszek.

Rogów znany jest również w kraju i poza jego granicami dzięki trwającym od roku 1919 związkom z warszawską Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego. Spośród jednostek organizacyjnych Leśnego Zakładu Doświadczalnego na szczególną uwagę zasługują Arboretum oraz Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej.

Jako datę powstania Arboretum przyjmuje się rok 1925, kiedy na wyłączonym z nadleśnictwa terenie założono pierwszą powierzchnię doświadczalną z amerykańską daglezją zieloną. Kolekcje dendrologiczne, to około 1500 gatunków drzew i krzewów. Pozwoliło to na włączenie arboretum do międzynarodowej sieci ogrodów botanicznych. W roku 1996 zostało utworzone Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej, którego zadaniem jest upowszechnianie w społeczeństwie wiedzy na temat zasad funkcjonowania ekosystemów leśnych, objaśnienie roli i miejsca człowieka w pozytywnym i negatywnym kształtowaniu współczesnego lasu. Od roku 1950 rozpoczęto gromadzenie zbiorów, które należą obecnie do ekspozycji Muzeum Lasu i Drewna. Obecnie miejsca te są licznie odwiedzane przez wycieczki zbiorowe i turystów indywidualnych.